Ostra niewydolność prawokomorowa.
Ostra niewydolność mięśnia komory prawej występuje rzadko i jest wywołana chorobami przebiegającymi z nagłym wzrostem ciśnienia w krążeniu małym. Najczęstszą przyczyną jest zator tętnicy płucnej, odma opłucnowa wentylowa, szybkie zwiększanie się ilości płynu w jamie opłucnej. Ostra niewydolność prawokomorowa ma przebieg burzliwy i rozwija się szybko. W przypadku dużego zatoru płucnego może dojść do zgonu w ciągu kilku lub kilkunastu minut. Leczenie musi być szybkie i intensywne. Ma ono na celu przede wszystkim usunięcie czynnika przeciążającego prawą komorę. W zatorze tętnicy płucnej stosuje się leki rozszerzające naczynia (eufilina, nowokaina) oraz leki przeciwzakrzepowe (heparyna). W odmie opłucnowej należy obniżyć ciśnienie w jamie opłucnej przez założenie drenażu ssącego; w wysięku opłucnej wykonuje się nakłucie opłucnej i upuszcza się płyn. Należy też bezwzględnie ułatwić przepływ krwi z krążenia małego do lewej komory przez szybkie przetaczanie dekstranu z jednoczesnym stosowaniem glikozydów nasercowych. Ostra niewydolność prawej komory jest stanem bardzo groźnym i często kończy się śmiercią.
